Ανεργία μηχανικών - έρευνα ΤΕΕ (2009) σε δείγμα 2517 διπλωματούχων μηχανικών

Οι μη απασχολούενοι μηχανικοί αποτελούν το 13% του συνόλου.

Το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας καταγράφεται σε νέους μηχανικούς, που απέκτησαν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος μετά το 2006. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 23% !!!!

Το φαινόμενο της θερμικής νησίδας στην πόλη με πληθυσμό όσο και η Αθήνα, μάλλον δεν υπάρχει. Με τόσα πάρκα και πλατιούς δρόμους.

Παντού πάγος, ο δήμος ρίχνει μαύρο χαλίκι αντί για αλάτι πάνω στο χιόνι για να περιορίσει τις θεαματικές πτώσεις.

Τον περασμένο αιώνα οι ναύτες όσο δεν ταξίδευαν απασχολούνταν σε εργοστάσια κατασκευής σπίρτων. Γι’ αυτό και όταν αποπειραθείς να ανάψεις το τσιγάρο σου από κάποιο κερί, σου λένε πως σκοτώνεις ένα ναύτη. Μάλιστα, σε μερικές πόλεις αυτή η κίνηση είναι επαρκής για να σε πετάξουν έξω από κάποιο μπαρ.

Σε κάποιο μουσείο σχεδόν στα μισά αγάλματα ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου, το δεύτερο δάχτυλο του ποδιού είναι μεγαλύτερο, σε μήκος,  από το μεγάλο.

 Το Βερολίνο είναι από τις πτωχές χώρες της Γερμανίας, σχεδόν το 20% του πληθυσμού συντηρείται από κρατικές απολαβές.

Την ημέρα

Την νύχτα, το άγαλμα ξαναβρίσκει το όνομά του

-Πως είναι το εμείς;

-Δε ξέρω.

-Φαντάσου το.

-Είναι δύσκολο;

-Όχι, άνοιξε τα μάτια σου.

-Τα άνοιξα.

-Πως είμαι;

-Είσαι όμορφος!

-Με βλέπεις;

-Όχι, αλλά ξέρω πως είσαι πολύ όμορφος.

-Άπλωσε το χέρι σου..

Πόσο απέχει το εμείς από το εγώ;

Είχα μιαν αγαπημένη πορσελάνινη κούκλα. Την αγαπούσα πολύ. Καθε βράδυ της χάιδευα τα μεταξένια της μαλλιά και τη φιλούσα απαλά στο κατάλευκο μέτωπό της. Την αγαπούσα πολύ.

Κάποτε, έπεσε και έσπασε, σκορπίστηκε στο πάτωμα σε πολλά μικρά κομμάτια. Κράτησα μόνο ένα. Το φύλαξα στην χούφτα μου. Όσο περνούσε ο καιρός το έσφιγγα όλο και περισσότερο στην παλάμη μου.

Το χέρι μου μάτωνε και τα αυλάκια από άιμα όλο και δυνάμωναν. Έπρεπε να το πετάξω και να τυλίξω με γάζα την παλάμη μου. Έτσι και έκανα.

Πόσο απέχει το εμείς από το εγώ;

Γιατί η επαρχία εκτός από πολυκατοικίες που αναδεικνύουν τον τοπικό χαρακτήρα της περιοχής έχει και έντονα ανεπτυγμένη την αισθητική αλλά και μιαν ιδιαίτερη αντίληψη όσον αφορά στην εξοικονόμιση ενέργειας!!

 

 

 

Το συγκρότημα κατοικιών είναι από τα πιο παλιά της περιοχής, στέκει εκεί τα τελευταία 80 χρόνια. Είναι εξοπλισμένο πια με όλα τα απαραίτητα: εμποτισμένους τοίχους που γεννάνε, ανάλογα κάποια έκτακτη ανάγκη ή ρουτίνα παρακολούθησης, ένα είδος σκόνης που περιέχει μικροκάμερες, υδραυλικά συστήματα φόρτισης και ελέγχου των μηχανικών μερών του υβριδικού ανθρωποείδους. Τα διαμερίσματα είναι ιδιαίτερα μικρά και χαμηλοτάβανα. Δεδομένου του γεγονότος ότι δεν είχαν προβλεφθεί τόσες εγκαταστάσεις στην αρχική κατασκευή αλλά και της μειωμένης επιδότησης του κράτους για την σωστότερη σχεδιαστικά αναβάθμισή τους, τα διαμερίσματα είναι σχεδόν επικίνδυνα, για κάποιον ελάχιστα απρόσεχτο ή αφηρημένο. Καλώδια και σωλήνες φέρνουν βόλτες ανενόχλητα στις επιφάνειες των τοίχων και των ταβανιών, και κάποιες φορές με θράσος διασχίζουν κάποιο διάδρομο χωρίς να είναι εφαρμοσμένα σε κάποια επιφάνεια, δυσχεραίνοντας έτσι τη διέλευση του πτωχού νοικάρη.

Ο Chester@4584df.net , απλός ελεγκτής της κυβέρνησης, τα τελευταία χρόνια έχει αναλάβει να ελέγχει τους με το ζόρι πρόσφατα ‘νεοφώτιστους’ στην Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ιδιαίτερα βρωμιάρης και ασυνεπής. Πάντα αργοπορημένος, κυκλοφορεί με τρία είδη πονηρού χαμόγελου, που ουσιαστικά κανένα από αυτά δεν υπονοεί κάτι αξιόλογο, και με λιγδωμένα ξανθά μακριά μαλλιά. Άξιο απορίας πως ολόκληρη Κυβέρνηση με τέτοιους τρομερούς μηχανισμούς επιβολής κανόνων και τόσο στενά όρια αντοχής σε οτιδήποτε διαφορετικό – ακόμα και αν δεν αποτελούσε απειλή – ανεχόταν αυτόν τον άξεστο, που η ελλιπής φροντίδα του εαυτού του είχε προκαλέσει κάποιες αλλοιώσεις στον ιστό του δέρματος, με αποτέλεσμα να είναι εμφανείς μερικοί μηχανικοί νευρώνες στη θέση του αυχένα και της αριστερής ωμοπλάτης.

Ο Chester@4584df.net έχει αναλάβει τις τελευταίες βδομάδες τον ημερήσιο έλεγχο της συντρόφου ενός πρώην μέλους της κυβέρνησης που είχε πρόσφατα κατασκευάσει κάποια κουτιά προστασίας ηλεκτρονικών συστημάτων και ο οποίος είχε μυστηριωδώς εξαφανιστεί μαζί με το καινοτόμο έργο του σε δαιδαλώδεις διαδρόμους ενός κυβερνητικού κτιρίου. Η Κυβέρνηση έχει σκοπό να προσηλυτίσει και να εγκλωβίσει στους κόλπους της το γοητευτικό θηλυκό. Αυτή αναγκαστικά συνεργαζόταν και έκανε ότι της υπαγορευόταν , γιατί όλοι ξέρουμε πως αν η κυβέρνηση σε θέλει, θα σε πάρει. Η υπόθεση ως χθες έβαινε καλώς. Η γυναίκα όλο και πιο συχνά, χρησιμοποιώντας σα μέσο τον άξεστο Chester, έδινε στους αρμόδιους πληροφορίες που αφορούσαν το έργο του καλού της. Ο Chester@4584df.net ποτέ δεν έδινε σημασία στα μηνύματα που μετάφερε και στις αποστολές του, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν ήταν νοητικά εξελιγμένος για να τα καταλάβει. Η συγκεκριμένη υπόθεση του κίνησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον, όχι για κανένα άλλο λόγο παρά λόγω βλακείας και μιας γκομενίτσας. Ο Chester σκέφτηκε πως θα του ήταν πιο εύκολο να ρίχνει γκομενίτσες στο σκουριασμένο του κρεβάτι αν τις παραμύθιαζε με μυστικές υποθέσεις του κράτους, κάνοντας έτσι τον καμπόσο. Χθες το βράδυ λοιπόν κατάφερε να παρασύρει στο σπίτι του, το αντικείμενο του πόθου του, μια κοπελίτσα ανένταχτη ακόμα που όλο μπέρδευε σενάρια συνομωσίας με αρκετή βλακεία. Η κοπελίτσα γούσταρε την ώρα της συνουσίας να ακούει δήθεν αποκαλύψεις απόρρητων υποθέσεων. Έχοντας υπόψιν πως τούτο έδινε στον Chester@4584df.net μια απίστευτη ικανοποίηση του ανδρισμού του – παρόλο που όλα έγιναν χάρη στο θαυματουργό κοκτέιλ γνωστής φαρμακευτικής εταιρίας που ανασταίνει και νεκρούς – και μια ψευδαίσθηση μεγαλείου, ο Chester@4584df.net πέρασε ένα εκπληκτικό βράδυ αποκαλύπτοντας όλες τις λεπτομέρειες για την τρέχουσα υπόθεσή του.

Τα εκτελεστικά όργανα του κράτους πήραν την εντολή αργά το βράδυ να φροντίσουν με διακριτικότητα να γράφει η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Chester@4584df.net ώρα θανάτου 7:15. Ο Chester προγραμματισμένος, όπως όλος ο κόσμος να ξυπνάει τις 7:00 καθημερινά, κατευθύνθηκε στις εγκαταστάσεις υγιεινής να βουρτσίσει τα δόντια του. Η χωνευτή στον τοίχο οδοντόβουρτσα προμηθευόταν την κατάλληλη ποσότητα οδοντόκρεμας από ένα απλό σύστημα, εγκατεστημένο στο ισόγειο του συγκροτήματος δίπλα στην είσοδο – όπως παλιότερα οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου σε παλιές πολυκατοικίες -. Δύσκολες εποχές, όλα τα αγαθά είναι σε έλλειψη κι έτσι όλα παρέχονται στις ελάχιστες προμηθευόμενες δοσολογίες. Κανένας πια δε μπορεί να καταναλώσει οτιδήποτε εκτός προγράμματος. Ο Chester πιέζοντας ελαφρά την οδοντόβουρτσα περίμενε για την ποσότητα οδοντόκρεμας που του αναλογούσε μια φορά τη μέρα. Ο Chester@4584df.net αγουροξυπνημένος σωριάστηκε νεκρός ακριβώς στις 7:15. Τα εκτελεστικά όργανα του κράτους προσθέτοντας απλά μια ακόμα συνθήκη στον αλγόριθμο του συστήματος και μια σταγονίτσα δηλητηρίου απάλλαξαν τον Chester@4584df.net και το κράτος από την βλακεία του.

Πάντα καθαρά, πάντα διακριτικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

Χτες, σε μια ημερίδα, τεχνικός διευθυντής εταιρίας που δραστηριοποιείται σε θερμογραφικούς ελέγχους,παρουσίασε τις εφαρμογές μιας θερμικής κάμερας, όσον αφορά στον κτιριακό τομέα για τον εντοπισμό θερμικών γεφυρών, διαρροής αέρα, κακής μόνωσης, μούχλας κ.α.

Εχω να προσθέσω και τη δυνατότητα εντοπισμού κλανιών, η οποία για λόγους δεοντολογίας δεν αναφέρθηκε.

Ποιά είναι η σωστή ερώτηση;

Στην χθεσινή αυλαία. Γέμισε ο τόπος νότες και μελωδίες. Ξεχύνονταν από τη σκηνή και πλημμύριζαν το χώρο. Σιδηρόδρομοι από πεντάγραμμα με νότες και στίχους. Εισχωρούν μέσα μας από τα αυτιά, τα μάτια, το στόμα, από παντού, από όλους τους πόρους του δέρματος. Μας κατέκλυσαν, μας μέθυσαν, μας ταξίδεψαν.


Έχουμε την ψευδαίσθηση ότι ο εαυτός μας βρίσκεται κάτω από το δέρμα μας.

Τα λόγια του έκαναν τα στόματά μας να γελάσουν και τη γάμπα-γόβα αμήχανα να συμφωνήσει με τον ομιλούντα: <<ναι, μαλακίες λες>>. Μα ήταν τσεκούρια που εκσφεδονίζονταν από τα λαρύγγια του προς τα κεφάλια μας, με μόνο σκοπό να τα ανοίξουν, όχι για να μπει κάτι με βία μέσα, αλλά για να ελευθερωθούν οι σκέψεις μας.

Και έτσι έγινε.

Σπανιότατα συμβαίνει οι σκέψεις να γεννάνε συναισθήματα.

Νικολαίδης. Το συντακτικό στραγγαλίστηκε πλέκοντας τριχιά με τους ίδιους του τους κανόνες και τα περισσότερα σημεία στίξης αυτοκτόνησαν από τα γενοφάσκια τους, αντιλαμβανόμενα τόσο νωρίς τον ρόλο τους στον μάταιο τούτο κόσμο.

Αρχικά, δυσκολέυτηκα πολύ, αλλά είναι περίπου σα να κρατάς ισορροπία, όσο πιο γρήγορα τρέχεις, τόσο καλύτερα και πιο ευκολα ισορροπείς. Διαβάζω χωρίς σταματημό, χωρίς ανάσα και πράγματι μετά από μερικές σκηνές έμαθα να μην πέφτω και να πιάνω και τις λέξεις με τα δόντια, στον αέρα. Έριξα μερικές σαιτιές ωσάν τον Κορτέζ αλλά μονάχα το αριστερό φρύδι του Μοντεζούμα πέτυχα.

Όταν είμαι κακός είμαι κακός αλλά όταν είμαι καλός είμαι χειρότερος

Την Λάουρα την είδα πριν κανα μήνα με ένα φίλο μου, πολύ μας άρεσε. Από όσες χαιδέυει αυτή μου μυρίζει πιο ωραία. Επίσης και ο Ουράνης πολύ μου άρεσε γιατί τον έιχα ξεχάσει προ πολλού στο τελευταίο τραγούδι ενός δίσκου.

Μ'αγαπάς ρε παλιόπαιδό - έλα ρε Μπέτυ τώρα γάμησέ μας

Ερωτικός, πολύ ερωτικός ή μάλλον σεξουαλικός και πρόστυχος, πολύ πρόστυχος, αλλά όχι χυδαίος, καθόλου χυδαίος.

Πετάει το μηχανικό περιστέρι
μια παραλία κοχύλια πεθαμένα
μες τη νύχτα αστέρι ατσάλινο
μπερδευει το νάυτη
κλωστές άσπρες
στον γαλάζιο ουρανό
να μαγευουν τα παιδιά
και το φεγγάρι σημαίες γεμάτο
δίχως άνεμο...
τι κούραση να είμαστε άνθρωποι.

Δεν τελείωσα  ακόμα, είμαι στη στάση, χειμώνα, πίσω από μια κολώνα, να έχω τσιτάτα για κωλόχαρτο και να ξερνάω μελαγχολία.

Συμμάζευα και γέμισα το φαράσι γράμματα, κεφαλαία και μικρά. Βγήκα στο δρόμο και τα κόλλησα όλα πάνω στο στύλο, δίπλα σε αγγελίες για ιδιαίτερα μαθήματα και τρόπους για έξτρα εισόδημα.

Τώρα που τα έβαλα σε μια τάξη, προσπαθώ να τα διαβάσω. Άδικος κόπος, με πονούν τα μάτια από τους καταρράκτες, και τα δυο. Την αγανάκτηση την πληρώνει ο στύλος της ΔΕΗ, δεχόμενος κλωτσιές.

Τα μαζεύω και τρέχω στην επόμενη γωνία, στον επόμενο στύλο. Πάλι οι καταρράκτες, και έξω ψιχαλίζει. Πάλι κλωτσάω το στύλο.

Χαμηλώνει και με κοιτά περήφανα και με μια υπόνοια λύπης.

-     Γιατί;

Σίγουρα θέλει να με κάνει να νιώσω τύψεις, όμως εγώ πια είμαι μούσκεμα.

-          Νομίζεις οφείλω να σου φερθώ διαφορετικά επειδή κάποτε ήσουν δέντρο;

-          Γιατί;

-          Γιατί έτσι.

Τρέχω στην επόμενη γωνία, στον επόμενο στύλο. Η λάμπα είναι καμένη. Η βροχή σταμάτησε, αλλά εγώ δε βλέπω πια.

Τόσοι πολλοί γνωστοί και άγνωστοι, διάσημοι και άσημοι, σχετικοί και άσχετοι έχουν συσχετίσει τη ζωή με το παιχνίδι με διάφορες ατάκες και τσιτάτα.
Εμένα, καθόλου δε μου αρέσουν αυτά, όχι τίποτα άλλο, απλά μου δημιουργούν ένα άγχος, λες και τόσο καιρό απλά καθόμουν πάγκο με τραυματισμένο γόνατο.

Δεχόμενη, παρόλα αυτά, αυτήν την παιχνιδιάρικη και αμπελοφιλοσοφίστικη διάθεση και αντίληψη, θέλω να πω πως τα παιγνία χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: σε αυτά που έχουν μηδενικό άθροισμα και σε αυτά που έχουν αρνητικό ή θετικό άθροισμα.

Και εξηγούμαι: το σκάκι για παράδειγμα, είναι ένα παιχνίδι με μηδενικό άθροισμα, ο ένας παίχτης χάνει και ο άλλος κερδίζει. Τα παιχνίδια μη μηδενικού αθροίσματος είναι αυτά που η απώλεια του ενός παίκτη δε σημαίνει και νίκη του άλλου.

Τα πράγματα δεν είναι έτσι όμως όσον αφορά τις σχέσεις. Αλίμονο σε αυτούς που θεωρούν τη ζωή και δη τις διαπροσωπικές σχέσεις παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος. Τέτοιοι βλέπουν τον απέναντί τους σαν αντίπαλο και όχι σα συμπαίκτη και υιοθετούν συμπεριφορές επίθεσης ή άμυνας και όχι επικοινωνίας.

Έχουμε Σοσιαλισμό?

Βγήκα τσάρκα να μαζέψω κόσμο, κόσμο που να ζει μέσα στον κόσμο και να θέλει να φύγει από τον κόσμο, όχι από τον εαυτό του.

Βγήκα τσάρκα να μαζέψω χειρονομίες, χειρονομίες που να χειρονομούν αυθαίρετα αλλά ποτέ τυχαία.

Βγήκα τσάρκα να μαζέψω βλέφαρα, βλέφαρα που κλείνουν ηδονικά και βλεφαρίζουν άλλα βλέφαρα.

Βγήκα τσάρκα να μαζέψω κουράγιο, κουράγιο με πολύ θάρρος και υπομονή, κουράγιο που να μη κουράζεται ποτέ να κάνει κουράγιο.

Βγήκα τσάρκα να μαζέψω αυγά, αυγά ελευθέρας βοσκής, αυγά όχι κλούβια, αυγά όχι να τα πετάξω σε άλλους, αυγά για ομελέτα.